( 1 ) براى مثال يعقوبى را مىبينيم كه هنگام كه خبر را از فضل بن عبد الرحمن هاشمى از فرزندان ربيعة بن حارث بن عبد المطلب نقل مىكند ، مىگويد : خداوند به پيامبرش دستور داد كه خويشاوندان نزديكش را انذار كند . پس آن حضرت بر مروه ايستاد و با صداى بلند فرياد زد : اى آل فهر ! پس تمام قريش در اطراف او جمع شدند . در اين حال ابو لهب به او گفت : آل فهراند ( چه مىگويى ) ؟ پس پيامبر فرياد زد : اى آل غالب ! پس آنها هم آمدند تا اين كه فرياد زد : اى آل هاشم ! پس فرزندان عبد المطلّب جمع شدند . پس ابو لهب گفت : اينها بنى هاشم هستند كه جمع شده‌اند و آنها را در خانهء حارث بن عبد المطلّب ( ! ) جمع كرد و در اين هنگام در حدود چهل مرد بودند . پس پيامبر غذايى تهيه كرد و آنان ده تا ده آمدند و خوردند تا سير شدند . تمام غذاى تهيه شده يك ران گوسفند و تمام نوشيدنى يك ظرف شير ( يا دوغ ) بود و اين در حالى بود كه هر كدام از آنها به تنهايى يك گوسفند را مىخورد و يك ظرف بزرگ را مىنوشيد . سپس رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله آنها را انذار كرد و از اين كه خداوند آنها را بر ديگران فضيلت داده و به او دستور داده كه به طور اختصاصى آنها را انذار كند ، آگاهشان كرد ( ! ) ( 2 ) پس ابو لهب گفت : دست او را بگيريد پيش از آن كه ديگران دست او را بگيرند و با او بيعت كنيد تا وقتى كه ديگران بر شما سبقت نگرفته‌اند چون اگر به حمايت از او برخيزيد هرآينه كشته خواهيد شد و اگر او را رها بگذاريد ، هرآينه ذليل و خوار خواهيد شد ! پس ابو طالب گفت : اى بىحياى لوچ ؛ به خدا قسم كه او را يارى خواهيم كرد . سپس پيامبر را مخاطب قرار داد و گفت : اى برادرزاده ! اگر خواستى مردم را به سوى خدايت دعوت كنى ، ما را آگاه كن تا با سلاح به همراهت بيرون آييم . در آن روز جعفر بن ابى طالب و عتبة بن حارث اسلام آوردند . « 1 » ( 3 ) يعقوبى در مورد على عليه السّلام سخنى به ميان نمىآورد ! و چنين دعوت عجيب و غريبى را تنها او نقل كرده كه از عقل و منطق دور و بنابراين مردود است . در خاتمه ، اين نكته را نيز فراموش نكنم و توجه خوانندگان عزيز را جلب كنم به اين كه به غير از خبر اخير در مورد حديث يوم الدار براى انذار خويشاوندان كه در آن از تهيه كنندهء غذا نامى برده نشده است ، مىتوان گفت كه در تمام اخبار سابق ، تهيه كنندهء غذا حضرت على عليه السّلام معرفى شده است . نه خديجه و يا كنيزهايش و يا فاطمهء بنت اسد . الا آنچه را كه حميرى در قرب الاسناد با سندى از امام كاظم عليه السّلام در مورد معجزه‌هاى

--> ( 1 ) . تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 27 .